است . امام ، حديث معروف زير را كه سيّد حميرى آن را به شعر درآورده است ، در خطاب به او مىفرمايند : يا حار همدان من يمت يرني * من مؤمن أو منافق قبلا برقى در رجالش ، او را از اولياء امام على ( ع ) شمرده است . ( ر . ك : الطّبقات الكبرى . جامع الرّواة ، اردبيلى . تقريب التّهذيب ) . 97 - ابو طفيل كنانى عامر بن واثله ليثى ، از ياران نيك امير المؤمنين على ( ع ) به شمار مىرود . هشت سال از زندگى پيامبر ( ص ) را درك كرد . در سال هجرت ، يا احد ، متولّد شد و در سال 110 هجرى از دنيا رفت . گويند ، با مرگ او صحابه خاتمه يافتند . بعضى به او تهمت كيسانى زده‌اند ، ولى مطابق شعرى كه در كتاب نخبة المقال آمده است ، اين تهمت ، ضعيف و بىاساس مىنمايد . ابو طفيل وارد كوفه شد و در تمام جنگ‌ها با حضرت على ( ع ) همراه بود . پس از شهادت امام ، او به مكّه برگشت و تا وفات ، در آنجا بود . بعضى گفته‌اند ، تا هنگام وفات ، در كوفه ماند . سپاهى كه در زمان مختار بن ابى عبيد براى نجات محمّد حنفيه از كوفه عازم بود ، تحت فرماندهى ابو طفيل بود . ( ر . ك : الكنى و الألقاب ) . 98 - جابر جعفى جابر بن يزيد بن حارث بن عبد يغوث ازدى جعفى تابعى ، از پيشواى مفسران است كه تفسير را از امام باقر ( ع ) فراگرفت . از همه بريد و به حضرت باقر العلوم ( ع ) پيوست . از آن حضرت و حضرت صادق ( ع ) روايت كرده است . وفاتش به سال 127 يا 128 يا 132 هجرى ، اتفاق افتاده است . تأليفاتى بدين شرح به دو منسوب كرده‌اند : 1 - تفسير القرآن . 2 - الجمل . 3 - صفّين . 4 - الفضائل . 5 - مقتل امير المؤمنين . 6 - مقتل الحسين . 7 - النوادر . ( ر . ك : ريحانة الأدب ) .